‏نمایش پست‌ها با برچسب اعدام. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب اعدام. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۲ اسفند ۲۵, یکشنبه

گفتگویی با نزدیکان یکی از اعدامیان

گزارشی از : "صدای بی صدایان "در دفاع از محکومان به اعدام و زندانیان غیر سیاسی و خانواده های آنان 
 

 
بنان یحیی نیا
۲۰ اسفند ۱۳۹۲
مقدمه: گفتگوی ما با این سوالات شروع شد که در واقع سئوالات خواهر اعدامی بود.می‌شود یک سوال بپرسم؟ می‌خواهم بدونم یک شب قبل از اعدام بهشون آمپولی، مورفینی، چیزی می‌زنند؟ که فکرو خیال نکنند؟ نوید دوست من بود که خواهرش برای من تعریف کرد که شب‌ها به خاطر این موضوع اصلا نمی‌خوابه. می‌خواهد ببیند که برادرش خیلی زجر کشیده؟؟؟؟از شنیدن اعدام شدن نوید متاسفم، امیدواریم هرچه زود‌تر اعدام در همه دنیا و مخصوصا ایران متوقف بشود، نه چیزی تزریق نمی‌شود و بعضا پا‌ها به خاطر ترس قفل می‌شود و یا زندانی نمی‌تواند حرف بزند و اعتراض بکند، مثل برق گرفتگی می‌ماند، البته ممکنه استثناء هم باشد، آرام بخشی، چیزی بدهند.یک روز قبل از اعدام که رفتیم نوید را دیدیم درست نمی‌تونست حرف بزند. واقعا برا همچین مملکتی من متاسفم که انقدر راحت جوونارو زجرکش می‌کنند. کاش حداقل نوید گناهکار بود. دلم کمتر می‌سوخت. چقدر طول می‌کشه از وقتی بالای دار می‌رن تا بیهوش بشن؟ ببخشید من انقد سوال می‌کنم. امیدوارم درک کنید. روزو شبمون شده گریه و زاری. همش تو فکرشیم. مخصوصا فکر اون شبی که تا صبح چه جوری تحمل کرد؟لطفا در مورد نوید و همچنین نحوهٔ متهم شدن ایشون توضیح دهید؟ نوید اهل فولادشهر اصفهان بود که ۲۸ بهمن ۹۲ در زندان شهاب کرمان بی‌گناه اعدامش کردند. نوید استاد تکواندو در شهرمان بود و در کنار این کار با ماشین خودش در تاکسی تلفنی محله کار می‌کرد. ماجرا به این صورت شد که در ۲۷ تیرماه ۱۳۹۱ روزی تلفنی به او شد و از وی خواستند که به علت اینکه راننده هست یک ماشین را از کرمان به اصفهان بیاورد و در قبال این کار مبلغ ۱ میلیون تومان دریافت کند. نوید با وجود بی‌اطلاعی این ماشین را به سمت اصفهان آورد که در راه موتور ماشین آتش گرفت و با صاحب ماشین که شخصی به نام ++++ بود تماس گرفت و مالک خودرو به او گفت ماشین را در خاور بگذارد و به اصفهان بیاید و وی نیز با سادگی این کار را انجام داد و در ایست بازرسی مرصاد کرمان ماشین را گشتند و در باک بنزین ماشین ۲۲ کیلو ۳۰۰ گرم هرویین کشف کردند. خلاصه نوید به مدت ۲ ماه در زندان کرمان بود و با کمک کردن به پلیس بعد از دو الی سه ماه، صاحب ماشین و مواد را دستگیر کردند. با وجود تمام خوشحالی ما که خود فرد مذکور اعلام کرد که تمام مواد مال خودش است و نوید بی‌گناه است اما بعد از یک ماه دادگاه اعلام کرد که نوید هنوز باید در زندان به سر برد. متهم اصلی با وجود پول فراوانی که داشت توانست روند رسیدگی به پرونده را عوض کرده و تمام پرونده را بنام نوید تمام کند. خواهر و مادر نوید خیلی دوندگی و تلاش کردند. پدرش را هم دو سالی بود که از دست داده بود. خانواده‌اش متاسفانه وضعیت مالی خوبی نداشتند که بتوانند وکیل بگیرند. هرکجا رفتند برای وکیل حرف از ۲۰۰ میلیون به بالا بود. به رییس جمهور نامه دادند زیرا امکان ملاقات حضوری نمی‌دادند. چندین بار در دیوان عالی کشور اعتراض کردند اما هیچ جوابی ندادند. به ملاقات رییس کل دادگستری حاج آقا توکلی رفتند پس از کلی تلاش اجازه ملاقات گرفتند، تمام مدارک تکواندو و باشگاهی نوید و حتی استشهاد محلی از همه همسایگان و ورزشکاران تیم‌های ذوب آهن و… و امضای رییس شورای شهر را به ایشان دادند با وجود قولی که دادند و خانواده ایشان را خاطرجمع کردند اما کاری نکردند. خلاصه نوید را در روز ۲۸ بهمن بی‌گناه به پای چوبه دار بردند و اعدامش کردند. الان صاحب اصلی بار در زندان به سر می‌برد با وجود اینکه ۲۰ سال حبس فقط به او خورده و شاید دوباره با پول بتواند تا سال دیگر بیرون بیاید. می‌خواهم این را بگویم: امروز صبح بعد از چند ماه انتظار از دفتر ریس جمهوری به خواهرش زنگ زدند و گفتند می‌خواهیم به درخواستتان رسیدگی کنیم. خیلی جالب بود این همه مدت رسیدگی نکردند الان که کار از کار گذشته بود می‌خواستند کاری کنند. خواهش می‌کنم اعلام کنید که نوید بی‌گناه اعدام شد. تنها کاری که می‌تونم برای شاد کردن روحش کنیم همینه. حداقل شاید با این کار جون چند جوان دیگر را نجات دهیم. مملکت ما جوان را نمی‌شناسد. آرزوهای جوانان را نمی‌بیند فقط می‌کشد و اعدام می‌کند….
نوید چند سال داشت و آیا ازدواج کرده بود؟ متولد ۱۳۶۲ مجرد بود ولی سرپرست مادر و خواهرش بود
آیا سو سابقه داشتند؟ اصلا هیچ سابقه ایی
آیا به وجه ۱ میلیون تومان برای کرمان تا اصفهان شک نکرده بودند؟ فکر نمی‌کنم چرا ما هم خیلی شک کردیم که چرا نوید همچین کاری کرد، شاید هم خود نوید از یه چیزی با خبر بود اما هیچ وقت به ما چیزی نگفت و در پرونده هم ادعای بی‌اطلاعی کرده است.
متهم اصلی از اقوام بودند؟ نه از دوستان قدیمی‌اش
متهم اصلی دارای سابقه قضایی است؟ بله، حتی روزی که گرفتنش با ۱۰ گرم شیشه دستگیر شد اما در پرونده اصلا قید نشد دو تا از برادرهای متهم اصلی هم حدودا ۲سال پیش اعدام شدند
آیا شما و یا خانواده‌اش سعی کردید ماجرا رو رسانه ایی کنید؟ به کجا؟ نمی‌دانستیم ما آنقدر مطمن بودیم به بی‌گناهی نوید که همش فکر می‌کردیم بهش عفو می‌خوره
در مورد روند رسیدگی به پرونده و زمانی که حکم اعدام به نوید دادند کمی توضیح دهید؟ حکم اول نوید دقیقا شهریور ماه بود که به خانوادش اعلام شد اما نوید گفت باید اعتراض بزنیم به دیوان عالی و خواهرش هم اینکارو کرد و تا شش ماه هیچ خبری نشد تا ۲ ماه پیش که دوباره حکم دوم به نوید ابلاغ شد نوید در کمال ناباوری دوباره اعتراض زد اما به اعتراضش جوابی ندادند حتی خواهر نوید پیش رییس کل دادگستری هم رفت تا رسیدگی کنند اما رسیدگی نکردند.
بعد از اعتراض آیا دوباره پرونده بررسی شد و نوید به دادگاه رفت؟ نه اصلا نوید رو به دادگاه نبردند و فقط بهش ابلاغ حکم کردند. سوال ما هم همینه پس جواب اعتراض‌های ما چی شد!؟
به شعبه و به قاضی پرونده اعتراض کردید؟ بله به حکمی که دادند اعتراض کردیم خواستار رسیدگی دوباره شدیم اما توجهی نشد حتی به رییس جمهور هم نامه دادیم جوابی ندادند تا ۲روز پیش تازه زنگ زدند برای رسیدگی اما الان؟
بعد از تماس از نهاد ریاست جمهوری ایا اعلام کردید که روند رسیدگی درست نبوده و شما اعتراض داشتید بله گفتند اگه درخواستی دارید حتما به تهران بیایید و ما هم درخواست حکم متهم اصلی را کردیم
در مورد خانواده نوید بگید الان با از دست دادن نان آور خانواده زندگیشان چطور می‌گذره؟
در مورد مادرشان بگید؟ خیلی بد. مادرش افسردگی گرفتن و هر روز از ساعت ۱ بعد از ظهر تا ساعت ۵ عصر سر مزار نوید هستن به گفته خواهرش زندگیمان شده قبرستان توی خونه هم همه جارو تاریک می‌کنیم نوید برای ما تمام زندگیمان بود
به نظر شما مقصر اصلی کیه متهم اصلی یا اجرا نشدن درست قانون؟ متهم اصلی، اون با پول خودش رو نجات داد
فکر نمی‌کنید گناه کسی که با گرفتن پول جان بی‌گناهی رو گرفته بیشتره تا کسی که پول داده؟ نوید توی دفتر خاطرات زندان نوشته که من واقعا بی‌گناهم
ایا نوید و یا خانواده‌اش از لحاظ مالی مشکل داشتند برای زندگی؟ نه زیاد، مستمری می‌گیرند حدودا ۷۵۰ هزار تومان
درباره شب اعدام توضیح می‌دهی؟ چه احساسی داشتی؟ من نرفته بودم اما خواهرش می‌گفت «ما شبی که نوید دیدیم داغون شدیم، نوید نمی‌تونست درست حرف بزنه و خیلی سعی می‌کرد خودش رو کنترل کنه اما گریه کرد
اگه متهم اصلی حکم اعدام بگیره خوشحال می‌شید؟
بله اگه متهم اصلی حکم اعدام بگیره کمی از داغ دل خانواده نوید کم می‌شه
صحبتی برای بقیه که ممکن مشکل شمارو داشته باشند دارید؟
بله می‌خوام بگم فکر نکنید ضرب المثل‌های قدیمی هنوز پابرجاست، ما با خیال اینکه بی‌گناه تا پای دار می‌ره، بالای دار نمی‌ره تکیه کردیم اما نوید بی‌گناه تا پای دار رفت بالای دار هم رفت ما تا صبحی هم که رفتیم جنازه‌اش رو تحویل بگیریم هم هنوز دلخوش بودیم که نوید اعدام نشده ما خیلی امیدوار بودیم که نوید اعدام نمی‌شه همش منتظر عفو از طرف ریس جمهور و عفو ۲۲ بهمن بودیم.
پاینوشت: اعدام برای هیچکس
“صدای بی صدایان “در دفاع از محکومان به اعدام و زندانیان غیر سیاسی و خانواده های آنان

۱۳۹۲ اسفند ۲۰, سه‌شنبه

برای توقف حکم وحشیانه اعدام در ایران می توان دست به تحصن یا اعتصاب غذا زد


نه به اعدام در ایران

احکام وحشیانه و قرون وسطائی قانون اسلامی اعدام همچنان در ایران ادامه دارد و جان جوانان و فرزندان مردم و جگرگوشه های آنها را می گیرد که می بایست از نظاره گری و صرفا پخش خبر اعدام خارج شد و دست به کنش سیاسی سراسری در خارج از کشور بزنیم و با افزایش فشار از طرف نهاد های حقوق بشری و افکار عمومی مردم جهان به دولت تدبیر و امید که اعدام ها افزایش پیدا کرده است را مجبور کنیم که به جای خنده های ملیح در توافقات هسته ای قبل از آن به تروریسم دولتی و قتل عمد دولتی پایان دهند.در شرایطی که رژیم نیازمند توافقات هسته ای است بهترین فرصت برای طرح مطالبات انسانی و دموکراتیک است. فقط حرکت های سراسری , گسترده و مستمر در شهرها و کشورهای مختلف می تواند تاثیر گذار باشد.حرکت های اعتراضی مانند تحصن و اعتصاب غذا با خواست توقف فوری اعدام ها در ایران در شهر های مختلف می تواند عرصه سیاسی را بر رژیم تنگ کند.هر جریان سیاسی ,افراد  و گروهی می توانند در شهرهایی که نیرو دارند با یک خواست مشترک که همان توقف اعدام ها است اما همزمان با شیوه ای مشترک ولی مستقل حرکتی سراسری را شکل دهند.

نظام جلالی  12.03.2014

۱۳۹۲ آذر ۱۰, یکشنبه

«صدای بی صدایان» در دفاع از زندانیان و محکومان به اعدام غیرسیاسی



هدف ما دفاع از هر کسی است که به اتهامات یا به دلایل غیرسیاسی در زندان به سر می برد و یا حکم اعدام برایش صادر شده است. به باور ما، دستگاه قضایی رژیم جمهوری اسلامی، ناعادلانه و غیرانسانی است؛ چرا که قوانین جزایی آن که بر اساس شریعت اسلامی است، به علاوه دیگر سیاستها و قوانین ناعادلانه رژیم، عامل اصلی ناهنجاری های اجتماعی در ایران است
.
ما مخالف اعدام و مخالف زندان هستیم و آن را غیرانسانی می دانیم و از همه زندانیان با هر جرمی دفاع می کنیم و معتقدیم که با زندانیان غیرسیاسی همانند زندانیان سیاسی در زندان های جمهوری اسلامی رفتار ضدانسانی صورت می گیرد. احساسات و سرنوشت خانواده های این زندانیان نیز برای ما مهم است؛ چرا که خانواده زندانیان سیاسی عموما از خانواده زندانیان اجتماعی در وضعیت بهتری در نزد افکار عمومی قرار دارند، و خانواده های زندانیان اجتماعی بی پناه تر هستند و درد فقدان عزیزان خود را باید به تنهایی به دوش بکشند.
از دید ما، بسیاری از کسانی که در زندان به سر می برند و حقوق انسانی شان پایمال می شود، عمدتا از طبقه محروم جامعه هستند، و بنابراین، خود و خانواده های شان نیاز به کمک و حمایت دارند. به باور ما، زندان طرد کسانی است از افراد جامعه که دچار مشکل شده اند. وقتی کسی در زندان به همراه کودکش به سر می برد، به او تجاوز می شود یا با او برخورد غیرانسانی می شود، دیگر فرقی نمی کند که زندانی سیاسی باشد یا غیرسیاسی. وقتی کسی را در زندان شکنجه می کنند، برای ما فرقی نمی کند که جرمش چیست .
ما تلاش می کنیم که با کمک مردم، اسامی اعدام شدگان و محکومان به اعدام و زندانیان اجتماعی را جمع آوری کنیم و رفتاری که با آنها شده است را منعکس کنیم و منبعی باشیم مانند یک بانک اطلاعاتی حقوق بشری که ظلم هایی که دستگاه قضایی جمهوری اسلامی نسبت به آنها روا داشته است را افشا کنیم. حمایت از زندانیان گمنام، محروم و بی پناه از جمله وظایف ماست؛ و امیدواریم به مرور بتوانیم پای درد دل آنها و خانواده شان نیز بنشینیم.
لطفا مطالب خود را از طریق پیام خصوصی در فیسبوک به شکل ناشناس و با اسم مستعار برای ما بفرستید تا منتشر کنیم. می خواهیم بدانیم و به دنیا نشان دهیم که چه برخوردهای غیرانسانی ای با زندانیان اجتماعی در ایران می شود و چه مشکلاتی برای خانواده های آنها به وجود آمده است. امیدواریم با کمک مددکاران اجتماعی و وکلا و خانواده ها و مردم بتوانیم صدای بی صدایان زندانی باشیم. به یاد داشته باشیم که زندان فرار از حل معضلات اجتماعی است و حکم قرنطینه کردن کسانی را دارد که به آن دچار شده اند. پس زندان و اعدام، راه مبارزه با ناهنجاریهای اجتماعی نیست.

«صدای بی صدایان»
دوشنبه، ۴ آذر ۱۳۹۲

صفحه فیسبوک «صدای بی صدایان» " در دفاع از محکومان به اعدام و زندانیان غیر سیاسی و خانواده های آنان"
 

https://www.facebook.com/sedaye.bisedayan
 

امید جان يادته ؟ خاطرات خواهر یک اعدامی





امید جان يادته؟
بخشي از خاطرات من از اميد
خاطراتم از اونجا شروع شد كه:
يادمه من و بابا و مامان خونه بوديم.بچه ها رفته بودند مدرسه. هرچند كه دي ماه بود ولي آفتاب تندي فضاي خونه رو گرفته بود.مامان درد داشت و جيغ ميكشيد بابا دست و پاشو گم كرده بود به سرعت از پله ها رفت پايين و چندتا از همسايه هارو خبر كرد بعد قابله (ماما)اومد. منم پهلوي مامان نشسته بودمو گريه ميكردم.حتي لباسهاش و رنگشونو يادمه.دور و بر مامان شلوغ شد يه لگن مسي آوردند منو بابارو بيرون كردند.نميخواستم برم ولي گفتند خوبيت نداره تو اينجا باشي.آخه من هنوز چهار سالم بود و تا اون لحظه زايمانو از نزديك نديده بودم. همراه بابا به اتاق مجاور رفتيم.بابا خيلي عصبي بود و دستشو از پشت قلاب كرده بود و طول اتاقو ميرفت و ميومد منم اداي بابامو در مياوردم گاهگاهي زير چشمي بهش نيگاه ميكردم تا حركت جديدي نكنه و من ازش غافل بشم.در همين حين صداي گريه نوزاد شنيديم.بابا به سرعت دويد به طرف اتاق بغلي و منم دنبالش.ولي بازم راهش ندادن و گفتند الآن زوده اما مژده بديد بچتون پسره و حال جفتشون خوبه خنده از لباش شكفت ديگه اون حالت عصبي رو نداشت.عضو جديدي وارد خونمون شده بود.اسمشو گذاشتند اميد .اميد شد ته تغاري خونه و عزيزدردونه مامان و بابا.بعد از مدتي بابارو منتقل كردند تهران اميد يواش يواش بزرگ ميشد به حرف افتاده بود اونقدر شيرين زبوني ميكرد كه همسايه ها همش ازش حرف ميكشيدن ميگفتند بگو سيب زميني واونم ميگفت ديب دميني.عاشق ديب دميني گفتنش بودم. توي اون سالها اميد از ناحيه پا دچار مشكل شد با تزريق آمپول اشتباهي يه پرستار تو رگش فلج شد .واكسن فلج هم هنوز نيومده بود.هر روز كار مامان شده بود اميد رو ميذاشت رو كولش و اگه بچه ها مدرسه نبودن با يكي از اونها در غير اينصورت تنهايي ميبردش بيمارستان برق بذاره.بميرم براش مامانمو ميگم كف پاهاش تاول ميزد و كمر درد ميگرفت.بابا هم همش پادگان بود همه اينا به اميد بهبودي اميد بود كه راضي بود هر سختي رو به جون بخره.پاهاش خوب شد ولي اي كاش هيچوقت خوب نمشد روي ويلچير ميشست و جلوي چشم همه ما بود.بخدا خودم كنيزيشو ميكردم و خبر اعدامشو نميشنيدم.اما با تقدير الهي نميشه جنگيد و كاش آورد.مامان هر ماه براش روضه گذاشته بود. بعد از اون مامان دو يا سه بار سقط جنين كرد مثل اينكه اميد نميخواست كس ديگه اي جاشو بگيره هميشه دوست داشت عزيز دردونه و ته تغاري باشه.

******راستي اميد يادته ظهرها خودمونو بخواب ميزديم تا مامان خوابش ميبرد ميومديم كوچه تو خاكها تيله بازي ميكردي.ازت خواستم يادم بدي گفتي مگه تو پسري؟چه تيله هاي قشنگي داشتي بهت گفتم به منم ميدي بعد چنتا از اون معموليهاش دادي يه دونش خيلي قشنگ بود ازت خواستم بهم دادي و با وجود اينكه دوسش داشتي گفتي مال تو .قربون اون مرامتو فداكاري برم.رو آسفالت سر كوچه شكل دوز رو ميكشيدي شيش تا سنگ مياوردي سه تا مال من سه تا مال خودت دوز رو يادم دادي.
عيدا رو يادته لباسامونو ميپوشيديم.سال كه تحويل ميشد اولين جاييكه ميرفتيم خونه دايي بود بعد جاهاي ديگه. عيدي هامونو جمع ميكرديم و به هم پز ميداديم كه مال كي بيشتره.خوب معلومه مال تو بيشتر ميشد چون كوچيكتر بودي بعضيها فقط به تو عيدي ميدادند.اصل‍ا" هفت سنگ و قايم باشك يادته.
بزرگتر شدي تو دوچرخه سواري كورس ميذاشتي بعد بيراهه ميرفتي و جر ميزدي.چه خاطراتي داشتيم.مهدی ميگفت عكسهاي گوگوش منو كش ميرفتيد و به خودم ميفروختيد.
يادته يه روز ظهر بابا براي استراحت اومد خونه تا خوابش برد سوييچ ماشينو برداشتي گفتي بريم رانندگي گفتم اگه بابا بفهمه چي؟گفتي زود مياييم اون موقع براي اولين بار پشت فرمون نشستم. خاطرات از برف بازي و چهارشنبه سوري و تكيه آقا منصور, اجاره فيلمهاي هندي و گرفتن ويديو بخصوص شب جمعه ها كه همه دور هم جمع ميشدند نميخواستي به كسي بد بگذره تمام شعرهاي هندي رو بلد بودي و ميخوندي.
من ازدواج كردم و نزديك شما بودم تا محمود رو ميديدي ميگفتي صفا-عشق-چمنتم(چاكرتم-مخلصتم-نوكرتم).چه شبهايي كه براي اينه من از خواب بيدار نشم شیدا رو وقتي گريه ميكرد ميبردين بيرون آخه محمود دانشجو بود و بابلسر بود.آآآآآآآآآآآآآخ فداي دل, دل پررحمت بشم.
شما كوچ كرديد به شهرستان فاصلمون زياد شد.عاشق شدي و ازدواج كردي صاحب دو دختر دوقلو شده بودي.ديگه كمتر ميديدمت.
هميشه ميگفتم اميد موهاتو سر بالا بزن بهت مياد ولي گوش نميكردي.تا........اينكه اومدي ديدنم. همهمون سياه پوش تو بوديم ,خوشتيپ تر از هميشه ,لاغرتر شده بوديو موهاتم سر بالا داده بودي , موهاتم سر بالا زده بودي, نميدونم به خاطر دل من بود يا نه؟ با كلي سي دي فيلم .بغلم كردي و گفتي دلم برات تنگ شده ,گفتم منم همينطور .گفتم بيا تو, گفتي خونه منتظرن.منظورت خونه ابديت بود.
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآخ کاش كه هيچوقت از اون خواب بيدار نميشدم . پهلوت بودم تا دلتنگ هم نشيم . بازم بهم تيله ميدادي و بهم ميگفتي ديب دميني و كاش هاي ديگه.
وقت اذانه ميخوام نماز بخونم حتما برات نماز ميخونم. اميدوارم كه هميشه روحت در آرامش باشه.
اميدّ جان يااااااااااااااااااااااااااااااادته؟ خواهر داغديدت: فروزان

 از خدا ميپرسم كه اين چه حكم و عدالتيه تو اين حكومت انجام ميدن آخه اين انصافه كه كسي رو به جرم داشتن 27 گرم شيشه و براي اولين بار مزه تلخ زندان كشيدن اعدام كنند؟توي بي بي سي داشت از مالزي ميگفت و اينكه تو ايران با داشتن 50 گرم شيشه اعدام ميكنند پس اينا حكم هاي خودشونم قبول ندارن و از هركي خوششون نياد حكم اعدام صادر ميكنند.البته من كار فروشندگان و توزيع كنندگانشو قبول ندارم مشكل من اجراي حكم تو اين حكومته.


پاینوشت : این خاطرات مربوط به یکی از اعدام های اخیر می باشد که نام ایشان هرگز از طرف منابع رسمی حاکمیت منتشر نشد و سندی است مبنی بر اینکه عده زیادی از اعدامی ها حتی نامشان از طرف دولت ایران هرگز منتشر نمی شود.
ضمنا اسامی مستعار می باشند.